สถานการณ์วิกฤตน้ำมันที่กำลังสร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนทั่วประเทศไทย ทำให้ ศุภโชติ จี้เปิดข้อมูลน้ำมันทั้งระบบ กลายเป็นประเด็นร้อนที่ทุกคนให้ความสนใจ สส.ศุภโชติ ไชยสัจ จากพรรคประชาชน ออกมาแสดงจุดยืนชัดเจน เรียกร้องให้รัฐบาลเปิดเผยข้อมูลอย่างโปร่งใส เพื่อคลายข้อกังวลเรื่องการกักตุนและเก็งกำไร โดยเฉพาะในช่วงที่สถานีบริการน้ำมันหลายแห่งขาดแคลน ส่งผลกระทบต่อการขนส่งและค่าครองชีพของประชาชน

ศุภโชติ จี้เปิดข้อมูลน้ำมันทั้งระบบ

วันที่ 19 มีนาคม 2569 นายศุภโชติ ไชยสัจ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน ได้ให้ความเห็นถึงพฤติกรรมของรัฐบาลที่ดูเหมือนพูดไม่ตรงกันในประเด็นการจัดสรรพลังงานน้ำมัน วานนี้ (18 มีนาคม) นายอรรถพล ฤกษ์พิบูลย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ออกมายืนยันหลังสุ่มตรวจโรงกลั่นและคลังน้ำมันของผู้ค้ารายใหญ่ ว่าพบว่าทุกอย่างปกติ วาล์วปล่อยน้ำมันยังทำงานตามปกติ ไม่มีการกักตุน แต่ช่วงเย็นวันเดียวกัน นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กลับตั้งคำถามว่า “น้ำมันหายไปไหน” และขู่จะเรียกทุกฝ่ายมาจับผิดทีละราย

ตัดเข้าวันนี้ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ระบุว่า “ไม่มีไอ้โม่งที่ไหนกักตุนน้ำมัน” พร้อมโยนความผิดให้ประชาชนที่ตื่นตระหนกจนแห่ไปเติมน้ำมัน ขณะที่นายพิพัฒน์ซึ่งรับผิดชอบประเด็นนี้ ก็เปลี่ยนท่าทีจากขึงขังเป็นสงบเสงี่ยม ยืนยันว่าไม่มีน้ำมันหาย สิ่งเหล่านี้สะท้อนถึงการทำงานที่ไม่เป็นเอกภาพ ขาดความโปร่งใส และล้มเหลวในการบริหารวิกฤตน้ำมันครั้งนี้

เหตุใดศุภโชติ จี้เปิดข้อมูลน้ำมันทั้งระบบ

สส.ศุภโชติ เน้นย้ำว่ารัฐบาลควรเปิดข้อมูลทั้งระบบตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทางตั้งแต่สัปดาห์แรกของเดือนมีนาคม เพื่อให้สังคมตรวจสอบได้ชัดเจน ข้อมูลที่จำเป็น ได้แก่:

• โรงกลั่นผลิตน้ำมันออกมาเท่าไหร่
• คลังน้ำมันรับเข้า-จ่ายออกเท่าไหร่
• พ่อค้าคนกลางหรือจ็อบเบอร์ และผู้ค้าส่งกระจายไปที่ไหน
• มีการขนส่งน้ำมันออกนอกประเทศมากกว่าปกติหรือไม่

เมื่อเปิดข้อมูล รัฐบาลจะตอบคำถามได้ทันทีว่าน้ำมันหายไปตรงไหน มีการกักตุนหรือชะลอขายเพื่อเก็งกำไรหรือไม่ รัฐมีเครื่องมือครบถ้วน เช่น กฎหมายแก้ไขภาวะขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง และระบบใบอนุญาตที่บังคับให้ผู้ประกอบการเปิดเผยข้อมูล

รัฐบาลกำลังปกป้องใคร? คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่ทำไมรัฐบาลยังบ่ายเบี่ยงไม่เปิดข้อมูลทั้งที่ทำได้? สิ่งนี้ทำให้ประชาชนสงสัยว่ารัฐกำลังปกป้องกลุ่มทุนพลังงานหรือไม่ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ประชาชนเดือดร้อนทั้งประเทศ คำถามสำคัญคือ มีการเอื้อประโยชน์ให้กลุ่มทุนเพื่อถอนทุนคืนผ่านการเลือกตั้งหรือเปล่า? วิกฤตนี้ไม่เพียงกระทบราคาน้ำมันที่พุ่งสูง แต่ยังส่งผลต่อเศรษฐกิจโดยรวม การขนส่งหยุดชะงัก อาหารและสินค้าจำเป็นราคาแพงขึ้น สร้างความไม่พอใจในสังคม

นอกจากนี้ ยังมีรายงานจากประชาชนที่ต้องต่อคิวยาวเหยียดเพื่อเติมน้ำมัน สถานีบริการบางแห่งปิดตัว ขณะที่ผู้ประกอบการรายใหญ่ดูเงียบงัน การขาดความโปร่งใสยิ่งทำให้เกิดทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ หากรัฐบาลจริงจัง ควรใช้เทคโนโลยีดิจิทัลติดตามระบบน้ำมันแบบเรียลไทม์ เพื่อสร้างความเชื่อมั่น

สุดท้าย ศุภโชติ จี้เปิดข้อมูลน้ำมันทั้งระบบ ถือเป็นเสียงสะท้อนจากฝ่ายค้านที่อยากเห็นการแก้ปัญหาอย่างแท้จริง คุณคิดว่ารัฐบาลควรเปิดข้อมูลทันทีหรือไม่? แสดงความเห็นในคอมเมนต์ด้านล่าง และแชร์บทความนี้เพื่อกระตุ้นให้เกิดความโปร่งใสในระบบพลังงานไทย

ที่มา – “ศุภโชติ” จี้เปิดข้อมูลน้ำมันทั้งระบบ เหน็บรัฐบาลพูดกลับไปกลับมา กำลังปกป้องใครหรือไม่

พรรคประชาชน ถามตรง “รัฐบาลอนุทิน” เร่งรัดรับซื้อไฟฟ้า หวังเติมกระสุนไปเลือกตั้งหรือไม่ ชี้ ไฟฟ้าสำรองล้นระบบ ซื้อเพิ่มยิ่งผลักประชาชนแบกค่าไฟแพง เรียกร้องชะลอเซ็นโครงการใหม่ทั้งหมด

วันที่ 20 พฤศจิกายน 2568 ที่รัฐสภา นายวรภพ วิริยะโรจน์ และ นายศุภโชติ ไชยสัจ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน ตั้งคำถามต่อรัฐบาลนายอนุทิน ชาญวีรกูล กรณีมีมติเร่งรัดการรับซื้อไฟฟ้าจากเอกชนทั้งในโครงการ RE Big Lot และโซลาร์ฟาร์มชุมชน รวมกว่า 3,600 เมกะวัตต์ ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ทั้งที่ประเทศไทยมีไฟฟ้าสำรองล้นระบบอยู่แล้ว การเดินหน้ารับซื้อไฟเพิ่มโดยไม่มีความจำเป็นทางเทคนิค ทำให้เกิดข้อสงสัยว่าแท้จริงแล้วรัฐบาลทำเพื่อประโยชน์สาธารณะ หรือเพื่อผลประโยชน์ของกลุ่มทุนและกลุ่มการเมืองกันแน่

นายศุภโชติ ระบุว่า โครงการ RE Big Lot ขนาด 2,100 เมกะวัตต์ เป็นปัญหาที่คาราคาซังมาตั้งแต่รัฐบาลก่อน ซึ่งเคยมีมติชะลอการรับซื้อไฟฟ้าเพราะราคารับซื้อสูงเกินไปและควรเจรจาใหม่ แต่เมื่อเปลี่ยนเป็นรัฐบาลอนุทิน มติที่ออกมากลับเป็นการ “เดินหน้าต่อในราคาเดิม” ที่ 2.1679 บาทต่อหน่วย โดยไม่ยอมลดราคาแม้แต่สตางค์เดียว ทั้งที่ต้นทุนโซลาร์เซลล์ทั่วโลกวันนี้ลดลงมากแล้ว การเดินหน้าตามราคานี้เท่ากับล็อกภาระต้นทุนให้ประเทศไปอีกกว่า 25 ปี และจะถูกส่งกลับมาในรูปแบบค่าไฟฟ้าที่ประชาชนต้องจ่ายแพงขึ้นโดยไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้

นายศุภโชติ ระบุอีกว่า รัฐบาลยังเปิดรับซื้อไฟฟ้าเพิ่มอีก 1,500 เมกะวัตต์ ในนาม “โซลาร์ฟาร์มชุมชน” ทั้งที่โครงสร้างของโครงการยังเป็นการลงทุนโดยทุนใหญ่เหมือนเดิม ส่วนชุมชนยังไม่มีความชัดเจนว่าจะมีบทบาทในการบริหารหรือขายไฟฟ้าจริงอย่างไร และที่สำคัญคือราคารับซื้อไฟฟ้าถูกกำหนดไว้สูงถึง 2.25 บาทต่อหน่วย แพงกว่าโครงการ RE Big Lot ความต่างเพียง 8 สตางค์นี้ เมื่อกระจายไปในระบบไฟฟ้าทั้งประเทศ จะกลายเป็นภาระที่ประชาชนทุกคนต้องร่วมกันแบกรับ ทั้งที่ไฟฟ้าของประเทศมีมากเกินพออยู่แล้ว

ด้านนายวรภพ มองว่า ปรากฏการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ในประวัติศาสตร์การเมืองพลังงานไทย เพราะในเดือนมกราคม 2562 ก่อนการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562 มีการอนุมัติโรงไฟฟ้าเอกชนขนาดใหญ่ 1,940 เมกะวัตต์ ให้กับเอกชนโดยไม่มีการเปิดประมูล และต่อมาในเดือนเมษายน 2566 ก่อนการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม 2566 ก็มีการประกาศรายชื่อเอกชนที่ได้รับคัดเลือกรับซื้อไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียน 5,200 เมกะวัตต์ (RE Big Lot) และ โครงการโซลาร์ชุมชน 1,500 เมกะวัตต์ ที่เพิ่งมาอนุมัติในเดือนตุลาคม 2568

นายวรภพ ตั้งข้อสังเกตว่า ทั้งหมดเหมือนเป็นหนังม้วนเดิม แทบทุกครั้งก่อนมีการเลือกตั้ง รัฐบาลในเวลานั้นมักมีนโยบายอนุมัติ “ซื้อไฟฟ้าเพิ่ม” ตามออกมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับเป็นธรรมเนียมทางการเมือง มากกว่าการวางแผนพลังงานเพื่อความมั่นคงของประเทศ สิ่งที่เกิดขึ้นอาจสะท้อนรูปแบบการ “แจกโรงไฟฟ้า” ให้กลุ่มทุนที่มีบทบาทในการสนับสนุนทางการเมือง ซึ่งทำกันมาทุกยุคทุกสมัย แต่ประชาชนคือผู้ที่ต้องจ่ายค่าไฟแพงขึ้นเป็นสิบๆ ปี ทั้งที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อปัญหา ทำให้ต้องตั้งคำถามต่อรัฐบาลอนุทิน ว่าการเร่งรับซื้อไฟฟ้าเหล่านี้เกิดขึ้นเพราะความจำเป็นทางพลังงาน หรือเพราะความจำเป็นทางการเมืองกันแน่ การเดินหน้าซื้อไฟฟ้าจากเอกชนในราคาสูง ทั้งที่ระบบไฟฟ้าล้นเหลือ จะทำให้ประชาชนต้องแบกรับค่าไฟในอัตราที่สูงขึ้น อีกทั้งยังทำให้ประเทศเสียโอกาสในการแข่งขันกับประเทศเพื่อนบ้านที่สามารถผลิตไฟฟ้าสะอาดได้ในราคาถูกกว่าและมีความโปร่งใสกว่า

พรรคประชาชนย้ำว่าหากรัฐบาลยังคงเดินหน้าเช่นนี้ “Quick Big Win” ที่ประกาศไว้ จะไม่ใช่ชัยชนะของประชาชน แต่จะเป็น “Quick Big Win ของกลุ่มทุนพลังงาน” ขณะที่ประชาชนต้องจ่ายค่าไฟแพงขึ้นโดยไม่สามารถเลือกอะไรได้เลย ดังนั้น พรรคประชาชนเสนอให้รัฐบาลชะลอการลงนามสัญญาโครงการใหม่ทั้งหมดจนกว่าจะมีการทบทวนแผนพลังงาน PDP ฉบับใหม่อย่างโปร่งใส พร้อมปรับรูปแบบการรับซื้อไฟฟ้าให้เอื้อประโยชน์ต่อประชาชน ไม่ใช่กลุ่มทุนเพียงไม่กี่ราย พร้อมตั้งคำถามที่พรรคประชาชนอยากให้รัฐบาลตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า การรับซื้อไฟในครั้งนี้ทำเพื่อประเทศชาติและประชาชนจริง หรือเป็นการเตรียมทุนสำหรับการเมืองในอนาคต

ปชช. จับพิรุธ “รัฐบาลอนุทิน” เร่งรัดรับซื้อไฟฟ้า หวังเติมกระสุนรอเลือกตั้งหรือไม่

ทำไมต้องตั้งคำถามเรื่องการเร่งรัดรับซื้อไฟฟ้าในตอนนี้?

การรับซื้อไฟฟ้าเพิ่มเติมในช่วงที่ไฟฟ้าสำรองของประเทศมีอยู่มากแล้ว ก่อให้เกิดคำถามถึงความโปร่งใสและความจำเป็นในการดำเนินการดังกล่าว การเปิดประมูลหรือการเจรจาต่อรองราคาที่เป็นธรรมควรเกิดขึ้น เพื่อให้ประชาชนได้รับประโยชน์สูงสุดจากนโยบายพลังงานของรัฐ

• การพิจารณาและการตัดสินใจในเรื่องนโยบายพลังงานควรเป็นไปอย่างโปร่งใส
• ควรมีการเปิดเผยข้อมูลและเหตุผลในการตัดสินใจให้ประชาชนได้รับทราบ
• ควรมีการเปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นและเสนอแนะ

สิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นสัญญาณเตือนให้ประชาชนต้องจับตาดูการทำงานของรัฐบาลอย่างใกล้ชิด และเรียกร้องให้มีการตรวจสอบความโปร่งใสในนโยบายพลังงาน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของส่วนรวมและสร้างความเป็นธรรมในสังคม

ถึงเวลาแล้วที่ประชาชนต้องร่วมกันตรวจสอบและตั้งคำถามถึงความโปร่งใสในนโยบายพลังงานของรัฐบาล เพื่อให้การตัดสินใจเป็นไปเพื่อประโยชน์ส่วนรวมอย่างแท้จริง

ที่มา – ปชน. จับพิรุธ “รัฐบาลอนุทิน” เร่งรัดรับซื้อไฟฟ้า หวังเติมกระสุนรอเลือกตั้งหรือไม่