อินเดียกลุ้ม งูกัดคนตายปีละ 50,000 ศพ เร่งหามาตรการรับมือ

อินเดียกลุ้ม งูกัดคนตายปีละ 50,000 ศพ เร่งหามาตรการรับมือ ปัญหาวิกฤตงูกัดในอินเดียกำลังกลายเป็นภัยร้ายที่คร่าชีวิตประชาชนจำนวนมาก โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทที่การเข้าถึงบริการสุขภาพยังไม่เพียงพอ ข้อมูลล่าสุดจากรัฐบาลอินเดียเผยว่าทุกปีมีผู้เสียชีวิตจากงูกัดราว 50,000 ราย ซึ่งคิดเป็นเกือบครึ่งหนึ่งของยอดผู้เสียชีวิตทั่วโลก สถานการณ์นี้ทำให้อินเดียต้องเร่งรัดมาตรการป้องกันและรักษาให้ทันท่วงที

อินเดียกลุ้ม งูกัดคนตายปีละ 50,000 ศพ เร่งหามาตรการรับมือ

สำนักข่าว BBC รายงานข้อมูลจากรัฐบาลกลางอินเดียว่า ชาวอินเดียเสียชีวิตจากงูกัดเฉลี่ยปีละ 50,000 คน ผลการศึกษาในปี 2020 ชี้ว่ายอดจริงอาจสูงถึง 58,000 รายต่อปี ระหว่างปี 2000-2019 มีผู้เสียชีวิตรวม 1.2 ล้านคน รายงานจากหน่วยงาน GST พบว่า 99% ของบุคลากรทางการแพทย์ในอินเดียเผชิญปัญหาการใช้เซรุ่มแก้พิษงู จากการสำรวจ 904 คนในอินเดีย บราซิล อินโดนีเซีย และไนจีเรีย พบอุปสรรคคล้ายกัน เช่น โครงสร้างพื้นฐานย่ำแย่ การเข้าถึงเซรุ่มจำกัด และขาดการฝึกอบรม

บุคลากรเกือบครึ่งรายงานว่าความล่าช้าทำให้ผู้ป่วยมีภาวะแทรกซ้อนรุนแรง เช่น ต้องตัดอวัยวะ ผ่าตัด หรือพิการตลอดชีวิต องค์การอนามัยโลก (WHO) ในปี 2017 จัดให้พิษงูกัดเป็น “โรคเขตร้อนถูกละเลยระดับสูงสุด” โดยทั่วโลกมีผู้ถูกงูกัด 5.4 ล้านคนต่อปี เสียชีวิตกว่า 100,000 ราย ส่งผลกระทบหนักต่อชุมชนชนบทยากจนในประเทศรายได้ต่ำและปานกลาง

พื้นที่เสี่ยงสูงและกลุ่มเสี่ยงในอินเดีย

ดร.โยเกช เจน จาก GST และแพทย์ในรัฐฉัตตีสครห์ ระบุว่าภูมิภาคกลางและตะวันออกของอินเดียมีรายงานการเสียชีวิตสูงสุด โดยเฉพาะเกษตรกรและชุมชนชาติพันธุ์ยากจน ในปี 2024 อินเดียเปิดตัว NAPSE เพื่อลดยอดผู้เสียชีวิตครึ่งหนึ่งภายใน 2030 เน้นเฝ้าระวัง จัดหาเซรุ่ม วิจัย เพิ่มขีดความสามารถแพทย์ และรณรงค์ประชาชน ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่านี่เป็นก้าวดี แต่การปฏิบัติจริงยังขาดความต่อเนื่อง

“ในอินเดีย ปัญหานี้ถูกมองว่าเป็นของคนจน” ดร.เจนกล่าว “จึงขาดแรงผลักดันในการป้องกันที่ทำได้สิ้นเชิง ทุกวินาทีสำคัญในการรักษา” ความล่าช้าเกิดจากถนนเสีย โรงพยาบาลไกล ขาดรถพยาบาล บางรัฐเริ่มสำรองเซรุ่มในศูนย์สุขภาพปฐมภูมิ แต่บุคลากรกลัวอาการแพ้ ไม่มีอุปกรณ์รับมือ ผู้ป่วยชนบทยังพึ่งหมอธรรมะ รออาการหนักค่อยไปโรงพยาบาล

ปัญหาเซรุ่มแก้พิษงูไม่ครอบคลุม

เซรุ่มปัจจุบันครอบคลุมแค่ 4 สายพันธุ์หลัก: งูเห่า งูทับสมิงคลา งูแมวเซา และงูเกล็ดเลื่อย แต่ยังมีงูพิษอื่นๆ เช่น งูเขียวหางไหม้ งูแมวเซามาลาบาร์ งูจมูกโหนก ผลศึกษาจาก AIIMS โชธปุระ พบเซรุ่มงูเกล็ดเลื่อยใช้ผิด 2 ใน 3 ผู้ป่วยตอบสนองไม่ดี นายเจอร์รี มาร์ติน จาก The Liana Trust เรียกร้องพัฒนาเซรุ่มเพิ่ม และให้งูกัดเป็นโรคแจ้งความเหมือนรัฐกรรณาฏกะ

• อุปสรรคหลัก: ขาดเซรุ่มเฉพาะสายพันธุ์
• โครงสร้างพื้นฐาน: ถนน-โรงพยาบาลห่างไกล
• บุคลากร: ขาดฝึกอบรม กลัวแพ้
• ความเชื่อ: พึ่งหมอธรรมะ
• รายงาน: ข้อมูลต่ำกว่าความจริง

องค์กรอย่าง The Liana Trust ศึกษาพิษงูอื่นๆ มาระยะหนึ่ง แต่คืบหน้าเชื่องช้า ต้องการแรงงานและเวลา อินเดียกำลังปรับปรุงเพื่อรับมือวิกฤตนี้

ปัญหา อินเดียกลุ้ม งูกัดคนตายปีละ 50,000 ศพ เร่งหามาตรการรับมือ สอนให้ประเทศอื่นๆ รวมถึงไทยตระหนักถึงภัยงูในพื้นที่ชนบท ควรเพิ่มการฝึกอบรม รณรงค์ และพัฒนาเซรุ่มให้ครอบคลุมมากขึ้น หากคุณอยู่ในพื้นที่เสี่ยง ลองแบ่งปันเคล็ดลับป้องกันงูกัดในคอมเมนต์ด้านล่าง และติดตามข่าวสุขภาพเพิ่มเติมเพื่อความปลอดภัย!

ที่มา – อินเดียกลุ้ม งูกัดคนตายปีละ 50,000 ศพ เร่งหามาตรการรับมือ