เกิดอะไรขึ้นกับ เดวิด แบ็ตตี้? ไม่มีใครติดต่อเขาได้

‘เขาแข็งแกร่งราวกับเหล็ก’

มันเป็นคำถามที่ถูกถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการรวมตัวต่างๆ เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในลีกของ ลีดส์ ในปี 1992 หรือชัยชนะในพรีเมียร์ลีกของ แบล็กเบิร์น โรเวอร์ส สามปีต่อมา

เดวิด แบ็ตตี้ มีส่วนร่วมในความสำเร็จครั้งสำคัญทั้งสองครั้ง แต่ มาร์ค แอตกินส์ อดีตกองกลางของ แบล็กเบิร์น ไม่ได้ติดต่อกับเขาเลยตั้งแต่สมัยที่พวกเขาเล่นด้วยกัน

“เราพยายามให้เขามางานของเรา แต่ไม่มีใครติดต่อเขาได้” เขากล่าว

“เขาไม่ใช่คนแบบนั้น แม้ว่าเขาจะอาศัยอยู่ห่างออกไปห้าไมล์ เขาก็จะไม่มา เพราะเขาเป็นคนส่วนตัวมากๆ”

นอกเหนือจากการเดินทางไป เอลแลนด์ โร้ด น้อยครั้งเพื่อวางพวงมาลาบนสนามเพื่อรำลึกถึง แกรี่ สปีด เพื่อนสนิทของเขา หลังจากการเสียชีวิตอย่างน่าเศร้าของเขาในปี 2011 แบ็ตตี้ ก็มักจะหลีกเลี่ยงการปรากฏตัวต่อสาธารณชน

วิดูก้า ซึ่งแอบเปิดร้านกาแฟในโครเอเชียหลังจากแขวนสตั๊ด สามารถเข้าใจได้

“ในยุคปัจจุบัน ทุกคนแสดงอวดทุกสิ่งที่พวกเขาทำในทุกช่วงเวลา เช่น สิ่งที่พวกเขากินเป็นอาหารเช้า” เขากล่าว “ใครจะสนล่ะ?

“ถ้ามีใครที่ไม่เป็นแบบนั้น ก็คือ แบ็ตตี้”

แทนที่จะให้ความบันเทิงแก่แขกขององค์กร เป็นตัวแทนของนักฟุตบอล หรือทำงานในสื่อ เดวิด แบ็ตตี้ วางแผนเสมอที่จะอุทิศเวลาให้กับครอบครัวของเขาในยอร์กเชียร์หลังจากการเกษียณอายุ

มันได้เพิ่มพูนลัทธิที่ล้อมรอบผู้เล่นที่ อีริค บาคเค่ อดีตเพื่อนร่วมทีม ลีดส์ เรียกว่าหนึ่งใน “ฮีโร่” ของเขา

“ถ้าใครเข้าสกัดคุณ แบ็ตตี้ จะคอยอยู่ตรงนั้นเพื่อยืนหยัดเพื่อคุณเสมอ” เขากล่าว “คุณไม่ค่อยพบผู้เล่นประเภทนั้น คุณสามารถพึ่งพาเขาได้เสมอ”

อย่างไรก็ตาม แบ็ตตี้ เป็นมากกว่าแค่ผู้บังคับใช้

นอกเหนือจากการยืนหยัดและแย่งบอลกลับมาอย่างดุดันแล้ว นักเตะทีมชาติอังกฤษยังแทบไม่เสียบอลอีกด้วย

คุณสมบัติเหล่านั้นทำให้ จอห์น เชอริแดน อดีตกองกลางของ ลีดส์ ประทับใจอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็น “อาจารย์” ของ แบ็ตตี้ ในช่วงแรกๆ ของเขาที่สโมสร

“คุณจะคิดว่าเนยจะไม่ละลายในปากของเขาเมื่อคุณมองเขาในตอนนั้น” เขากล่าว

“แต่เขาแข็งแกร่งราวกับเหล็ก เขาทำให้เกมดูเรียบง่ายมากโดยการทำสิ่งที่เรียบง่ายได้อย่างง่ายดาย”