ในฐานะอดีตนักเตะ ผมบางครั้งดูฟุตเทจเก่าๆ ทางทีวีแล้วจำไม่ได้เลย แต่บางโมเมนต์ เห็นคลิปสั้นๆ ก็พาผมย้อนกลับไปสมัยนั้นได้ทันที ความทรงจำชัดเจนจนยังรู้สึกได้

ความรู้สึกนั้นพุ่งเข้ามาเต็มๆ เมื่อผมได้ยินข่าวเศร้าของเพื่อนเก่าและอดีตเพื่อนร่วมทีมอาร์เซนอล อเล็กซ์ แมนนิงเกอร์ เมื่อวันพฤหัส จากคลิปวิดีโอที่เราเฉลิมฉลองด้วยกันบนสนามหลังเอาชนะเวสต์แฮมด้วยการดวลจุดโทษในนัดรีเพลย์เอฟเอคัพสุดเข้มข้นปี 1998

ผมโพสต์คลิปนั้นลงโซเชียลมีเดียแล้ว มันแสดงผมเดินไปกอดเขาแบบหมี แต่สุดท้ายเขากลับยกผมลอยจากพื้น ผมยังรู้สึกถึงพลังของการกอดนั้นได้จนถึงทุกวันนี้

ผมคุยกับเพื่อนร่วมทีมอาร์เซนอลเก่าๆ หลังจากอเล็กซ์จากไป ข่าวนี้ยังคงทำให้เราทุกคนช็อก

น่าเศร้าที่เราสูญเสียเขาในวัยเพียงแค่นั้น และผมจะไม่มีโอกาสกอดเขาอีก

วีรบุรุษเงียบของอาร์เซนอล: รู้สึกเหมือนเขามีรัศมีรอบตัว

อเล็กซ์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอาร์เซนอลในช่วงซัมเมอร์ปี 1997 ตอนนั้นเขาอายุครบ 20 ปีพอดี เขาเป็นหนึ่งในนักเตะใหม่หลายคนที่เข้ามาก่อนฤดูกาลเต็มแรกของอาร์แซน เวนเกอร์

เขามาถึงช่วงปรีซีซั่นต้นเดือนกรกฎาคม พร้อมมาร์ค โอเวอร์มาร์ส, เอ็มมานูเอล เปอติติ, กิลส์ กรีม็องดี, แมทธิว อัพสัน, หลุยส์ บัว มอร์เต้ และอัลเบร์โต้ เมนเดซ คริสโตเฟอร์ เร็ธ เข้ามาต่อเดือนถัดไป

พวกเขาเป็นส่วนผสมของซูเปอร์สตาร์ระดับโลกและนักเตะที่แทบไม่มีใครรู้จัก แต่เมื่อเราคว้าแชมป์ดับเบิ้ลในฤดูกาลนั้น ทุกคนล้วนมีส่วน

โดยเฉพาะอเล็กซ์ ยิ่งนึกถึงผลงานของเขา ยิ่งน่าทึ่ง

ตอนนักเตะใหม่มาถึง ผมบาดเจ็บอยู่ เลยไม่ได้ลงสนามกับพวกเขาแต่สังเกตเห็นจากมุมอื่น

ผมหักไหล่เล่นทีมชาติอังกฤษ ใช้เวลาซัมเมอร์ฟื้นฟูในยิม ปกติผมอยู่คนเดียวแต่พวกอเล็กซ์กับเอ็มมานูเอลมาซ้อมยกน้ำหนัก ผมคิดทันทีว่า ‘ว้าว พวกนี้จริงจัง’

สิ่งนั้นทำให้ผมประทับใจอเล็กซ์ตั้งแต่แรก แต่ที่เด่นจริงๆ คือฟอร์มตอนเข้ามาแทนเดวิด ซีแมนที่บาดเจ็บในเดือนมกราคม

รู้สึกเหมือนเขามีรัศมีรอบตัว แม้จะเป็นเด็กออสเตรียวัย 20 ที่เพิ่งมาพรีเมียร์ลีก เล่นแค่ไม่กี่นัดลีกคัพก่อนคริสต์มาส

แมนยูนำจ่าพรีเมียร์ลีกตอนนั้น พวกเขาคงดีใจที่ซีแมนเจ็บ แต่ไม่เป็นอย่างนั้น

ผมไม่เคยรู้สึกว่าเขากดดัน

ย้อนดู ไม่มีใครทำได้แบบอเล็กซ์ตอนซีแมนพัก

เขาไม่ใช่แค่เข้ามาในทีมลุ้นแชมป์ช่วงสำคัญ แต่แทนผู้รักษาประตูระดับโลก แต่เขารับมือได้หมด

อเล็กซ์เซฟคลีนชีต 6 นัดลีกแรก ชนะ 5 รวมชัย 1-0 ที่โอลด์ แทร็ฟฟอร์ดสำคัญ ไล่ตามแมนยู

เพื่อให้เห็นภาพ อาร์เซนอลไม่เคยยิงประตูที่โอลด์ แทร็ฟฟอร์ดในยุคพรีเมียร์มาก่อน

เราครองจ่าตารางครั้งแรก แม้ตาม 6 แต้มแต่มีแข่งค้าง 3 นัด แล้วไม่หันหลังกลับ

นึกถึงนัดนั้น ก่อนอาร์เซนอลบุกแมนเชสเตอร์อีกครั้งสุดสัปดาห์นี้ ลุ้นแชมป์กับซิตี้ ยิ่ง poignant สำหรับผม

บทบาทสำคัญในเอฟเอคัพ

แม้อเล็กซ์พลาดนัดชิง แต่มีส่วนใหญ่ในเส้นทางเอฟเอคัพ เล่น 5 นัดรวมคืนมหัศจรรย์ที่อัพตัน พาร์ค ชนะเวสต์แฮมแบบพลิกเกม

เหลือ 10 คนหลังเดนนิส เบอร์แคมป์โดนแดงนาที 33 แต่เรานำก่อนครึ่งหลังจากนิโคลัส อเนลก้า เสมอจากจอห์น ฮาร์ตสันนาที 84 ต่อเวลาพิเศษและดวลเป้า อเล็กซ์เซฟจากเอายาล เบอร์โควิช ช่วยให้รอด

ฤดูกาลนั้นลง 16 นัด 13 นัดติดต่อกันมกราคม-มีนาคมแทนซีแมน แพ้แค่นัดเดียวลีกคัพกับเชลซี

ทีมไม่สะดุดเลยกับอเล็กซ์ในทีม และที่ยังเด่นคือเขาทำให้ผมเชื่อทันทีว่าไหว

ผมเล่นหน้าเขา 7 นัด ไม่เคยกังวลหรือรู้สึกเขากดดันแบบเด็กใหม่

เหมือนมีเสน่ห์ เขาไม่ค่อยพลาด ถ้าพลาดก็เซฟสวยตามมา

ซีแมนหายเจ็บกลับมาเป็นตัวจริงตามระบบเวนเกอร์ที่ย้ำตั้งแต่แรก ทุกคนเข้าใจเพราะซีแมนสุดยอด แต่ทุกคนคิดว่าอเล็กซ์โชคร้ายที่หลุด

เพราะเขาดีขนาดได้รางวัลนักเตะแห่งเดือนมีนาคมพรีเมียร์ลีก

วีรบุรุษเงียบของอาร์เซนอล: ผมยังจำการเชื่อมโยงที่เรามี

เราต้องขอพิเศษให้อเล็กซ์ได้เหรียญแชมป์พรีเมียร์ 1998 เพราะสมัยนั้นต้องลง 10 นัด เขาได้แค่ 7

ทุกคนที่สโมสรคิดว่าเขาสมควร และแฟนอาร์เซนอลรักเขาจากฟอร์มสุดยอด

พวกเขามีเพลงให้ ร้องตามเด็ก ๆ Three Blind Mice

อเล็กซ์ แมนนิงเกอร์ อเล็กซ์ แมนนิงเกอร์

นิ้วเจ็บ นิ้วเจ็บ

รักอาร์แซน เวนเกอร์ รักอาร์แซน เวนเกอร์

เราร้องให้เขาฟังด้วยตอนเขาเข้ามาในห้อง เขาชอบ อเล็กซ์ขี้อายตอนแรก แต่เปลี่ยนไปเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม

ที่สโมสรไหนก็รู้จักเพื่อนร่วมทีมบางคนดีกว่า แต่ทีมเราตอนนั้นอบอุ่น ทุกคนผสมกัน

ผมอยู่ห้องกับสตีเฟ่น ฮิวส์ แต่แม็ต อัพสันกับอเล็กซ์มาห้องเราเล่นเพลย์สเตชั่นตอนไปเยือน ผมอายุมากกว่าแต่พวกเขาทำให้ผมเด็ก

นิสัยอเล็กซ์ต่างกันใน-นอกสนาม บนสนามดุเดือด ซ้อมหนัก ขับเคลื่อน

บางครั้งตำหนิตัวเองถ้าพลาด แต่ชัดว่าไม่อยากแพ้ ในฐานะรุ่นพี่ ผมชอบทัศนคติแบบนั้น

นอกสนาม เขาเป็นคนสนุก สงบดี ยกเว้นเล่นเพลย์สเตชั่น

ดูรูปเขาตอนนี้ นึกถึงตัวเขาและวันเก่าๆ แต่ลึกกว่านั้น เมื่อนึกถึงอเล็กซ์ ผมเห็นการเชื่อมโยงที่เรามีในใจ

เขา離อาร์เซนอลปี 2002 ผมไม่ได้เจอนานก่อนเขาจากไป แต่เมื่อเคยชนะด้วยกัน ความผูกพันอยู่ตลอดกาล

ฤดูกาล 1997-98 เป็นฤดูกาลแรกที่ผมประสบความสำเร็จจริงๆ – แชมป์ลีกแรกและเอฟเอคัพ – เขามีส่วนสำคัญ

นักฟุตบอลบางครั้งเหมือนเรือลำที่ผ่านกันตอนกลางคืน ห่างกันนานแต่เจอกันก็คุยต่อได้ แต่การสูญเสียแบบนี้เตือนว่าอย่าคิดว่าจะได้เจออีก

ครอบครัวอาร์เซนอลเพิ่งเสียเควิน แคมป์เบลล์แบบน่าเศร้า เหมือนโชเซ่ อันโตนิโอ เรเยสที่ประสบอุบัติเหตุรถ

คำรำลึกถึงอเล็กซ์ที่ผมอ่านหลังจากนั้น ยืนยันว่าบุคลิกและเสน่ห์ของเขาไม่ได้หายไปหลัง離ทีม

ตอนเขียนคำยกย่องนี้ ผมมุ่งมั่นให้เขาได้รับการยอมรับที่สมควร ในฐานะนักเตะ เขาคือวีรบุรุษเงียบของอาร์เซนอลคนหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในฐานะคน เขาจะถูกคิดถึงมาก

มาร์ติน คีโอนให้สัมภาษณ์กับคริส เบฟาน จาก BBC Sport

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

• อาร์เซนอล
• ฟุตบอล

อเล็กซ์ แมนนิงเกอร์คือวีรบุรุษเงียบของอาร์เซนอลที่สมควรได้รับการจดจำตลอดกาล เรื่องราวของเขากระตุ้นให้เราซาบซึ้งในผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ ลองแชร์ความทรงจำของคุณเกี่ยวกับนักเตะคนโปรดในคอมเมนต์ด้านล่าง และติดตามข่าวฟุตบอลอาร์เซนอลเพิ่มเติมเพื่อไม่พลาดเรื่องราวสุดพิเศษ!

ที่มา – ไม่พบหัวข้อ