จากคลิปงานสละโสดสู่เพลงชาติลำดับที่ 2 ของสกอตแลนด์
หลายคนอาจจะจินตนาการถึงความวุ่นวายในแชทกลุ่มเพื่อนเจ้าบ่าวของ Andy Considine อดีตกองหลังทีมชาติสกอตแลนด์ เมื่อเพลงฮิตอย่าง ‘Yes Sir, I Can Boogie’ กลับมาโด่งดังแบบฉุดไม่อยู่จนกลายเป็นเพลงประจำตัวของแฟนบอลสกอตแลนด์ไปทั่วโลก มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมากที่คุณจะเห็นกองเชียร์นับหมื่นคนร้องเพลงที่เกิดขึ้นจากคลิปวิดีโอตลกๆ ในงานปาร์ตี้สละโสด แต่สิ่งนี้แหละคือเสน่ห์ที่ไม่มีใครคาดคิดของวงการฟุตบอล
จุดเริ่มต้นของจากคลิปงานสละโสดสู่เพลงชาติลำดับที่ 2 ของสกอตแลนด์
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มขึ้นจากความสนุกสนานในกลุ่มเพื่อนสนิท พวกเขาเลือกเพลงดิสโก้ยุค 70 จากวง Baccara มาเปิดในงานสละโสดของ Considine โดยมีการแต่งตัวเลียนแบบดาราและถ่ายทำมิวสิควิดีโอในสตูดิโอที่ลอนดอนเป็นเวลานานถึง 5 ชั่วโมง จนกลายเป็นวิดีโอที่ใช้เปิดในงานแต่งงาน ซึ่งในตอนนั้นไม่มีใครรู้เลยว่าคลิปนี้จะกลายเป็นตำนานในอนาคต
จากวงดนตรีดิสโก้สู่สนามระดับโลก
หลังจากที่ทีมชาติสกอตแลนด์คว้าชัยชนะและได้ไปเล่นในรายการใหญ่ๆ เพลงนี้ก็ถูกเปิดในห้องแต่งตัวโดย Kieran Tierney จนติดหูแฟนบอล ‘Tartan Army’ ทั่วประเทศ มันไม่ได้เป็นเพียงแค่เพลงเต้นรำธรรมดา แต่มันคือสัญลักษณ์ของความหวังในช่วงเวลาที่ยากลำบากจากการระบาดของโรคโควิด-19 ที่ผ่านมา
- การเฉลิมฉลองในสนามกีฬาไอคอนิกอย่าง Fenway Park สร้างเซอร์ไพรส์ให้คนทั่วโลก
- นักร้องต้นฉบับอย่าง Mendiola ออกมายอมรับว่าเพลงนี้ช่วยเติมเต็มความสุขให้เธอในช่วงท้ายของชีวิต
- จากงานปาร์ตี้ส่วนตัวสู่การเป็นเพลงเชียร์ประจำทีมชาติในทุกแมตช์การแข่งขัน
ความสำเร็จของเพลงนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า แรงบันดาลใจสามารถเกิดขึ้นได้จากทุกที่ แม้กระทั่งในงานปาร์ตี้ที่ไม่มีใครตั้งใจให้มันโด่งดัง การที่แฟนบอลสกอตแลนด์ร่วมกันตะโกนร้องเพลงนี้ในอเมริกาหรือเยอรมัน คือเครื่องพิสูจน์ถึงความผูกพันของแฟนบอลที่มีต่อทีมผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบาก จากคลิปงานสละโสดสู่เพลงชาติลำดับที่ 2 ของสกอตแลนด์ จึงไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเรื่องราวของความสามัคคีที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ
คุณคิดว่าเพลงเชียร์ฟุตบอลที่เกิดขึ้นจากความสนุกสนานแบบนี้มีมนต์ขลังมากกว่าเพลงที่แต่งขึ้นมาอย่างเป็นทางการหรือไม่? นี่คือบทเรียนที่สอนให้รู้ว่าโลกฟุตบอลมักจะมีเรื่องราวแปลกๆ ที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอ
ที่มา – ไม่พบหัวข้อ
