เชื่อว่าเพื่อนๆ หลายคนคงเคยได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับโครงการบ้านของการเคหะฯ ที่มักจะมีประเด็นเรื่องคุณภาพโผล่มาให้เห็นกันอยู่เรื่อยๆ ล่าสุด คุณนฤพล เรืองปัญญาโรจน์ สส.พรรคประชาชน ได้ออกมาเปิดประเด็นผ่านการนฤพล ชำแหละงบการเคหะแห่งชาติ คิดแต่สร้าง แต่ไม่ได้คุณภาพ ในการอภิปรายงบประมาณปี 2570 ซึ่งถือว่าน่าสนใจและสะท้อนปัญหาที่เกิดขึ้นจริงกับประชาชนอย่างมากครับ
นฤพล ชำแหละงบการเคหะแห่งชาติ คิดแต่สร้าง แต่ไม่ได้คุณภาพ
ปัญหาหลักที่คุณนฤพลได้หยิบยกขึ้นมาคือ การที่รัฐบาลพยายามทุ่มงบประมาณไปกับการสร้างโครงการใหม่ๆ เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล โดยปี 2570 ตั้งเป้าสร้างเพิ่มถึงกว่า 16,000 หน่วย ทั้งที่โครงการเก่าๆ ยังขายไม่ออกนับพันแห่ง การเพิ่มงบสร้างใหม่โดยไม่วิเคราะห์ปัจจัยด้านอุปสงค์และทำเลให้รอบคอบ จึงเปรียบเสมือนการนำเงินภาษีประชาชนไปลงทุนในสิ่งที่อาจไม่คุ้มค่า
ทำไมโครงการรัฐถึงมักจะมีปัญหาคุณภาพตามมา?
คุณนฤพล ยังตอกย้ำด้วยว่า นฤพล ชำแหละงบการเคหะแห่งชาติ คิดแต่สร้าง แต่ไม่ได้คุณภาพ เพราะที่ผ่านมามีประชาชนจำนวนมากที่เข้าอยู่อาศัยแล้วต้องเจอกับสภาพบ้านที่ไม่ได้มาตรฐาน ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างแตกร้าว วัสดุไม่ทนทาน ไปจนถึงพื้นที่ส่วนกลางที่เหมือนจะถูกลืม ทำให้การใช้ชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยความลำบาก แทนที่จะได้บ้านที่ดีขึ้น กลับกลายเป็นภาระในการซ่อมแซมและกังวลเรื่องความปลอดภัยแทน
- จุดอ่อนเรื่องทำเลที่ตั้ง ซึ่งมักจะไกลจากแหล่งงานและระบบขนส่งมวลชน
- พื้นที่ส่วนกลางที่ขาดการดูแลและไม่ตอบโจทย์การใช้งานจริง
- การบริหารจัดการที่ไม่ใส่ใจคุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัยในระยะยาว
สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ การปรับลดงบประมาณในการซ่อมแซมและยกระดับที่อยู่อาศัยเดิมลงอย่างมาก ทั้งที่ควรจะเป็นสิ่งที่รัฐบาลให้ความสำคัญเป็นลำดับต้นๆ เพื่อให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นตามสิทธิขั้นพื้นฐานที่ควรได้รับ
บทสรุปของเรื่องนี้ไม่ใช่แค่การสร้างจำนวนให้ถึงเป้าหมาย แต่คือการเปลี่ยนผ่านสู่แนวคิดที่ให้ความสำคัญกับคนตัวเล็กตัวน้อย กระจายอำนาจให้ท้องถิ่นเข้ามาจัดการปัญหาที่อยู่อาศัย เพราะคนในพื้นที่คือผู้ที่เข้าใจความต้องการของเพื่อนบ้านได้ดีที่สุด การลงทุนเพื่อคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืนย่อมดีกว่าการสร้างของใหม่ที่ไม่เคยได้ใช้งานจริง
ที่มา – “นฤพล” ชำแหละงบการเคหะแห่งชาติ ตำหนิ คิดแต่สร้างบ้านเพิ่ม แต่ไม่ได้คุณภาพ
