ผมต้องการพวกเขา และพวกเขาก็อยู่ตรงนั้น

หลังจากเซ็นสัญญากับ เบรนท์ฟอร์ด ไม่นาน มิเชล โบนี กองหน้าวัยรุ่นได้รับบาดเจ็บกล้ามเนื้อซึ่งทำให้เขาเดินลำบากและต้องพักรักษาตัวเป็นเวลาสามเดือน

เขาย้ายออกจากบ้านหลังจากย้ายทีม และด้วยพัฒนาการของเขาที่ได้รับผลกระทบอย่างมากในช่วงเวลาสำคัญ ทำให้เขาไม่ได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว

แต่สิ่งที่มีคือการสนับสนุนอย่างไม่ย่อท้อจากทิฟฟานีและสตีฟ คู่สามีภรรยาที่ไม่รู้จักเขาเลยเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน

ทั้งคู่เป็นครอบครัวอุปถัมภ์ของโบนี ซึ่งเป็นผู้คนที่สมัครใจรับนักฟุตบอลหนุ่มที่เข้าร่วมสโมสรใหม่ ดูแลพวกเขาในสภาพแวดล้อมที่บ้านที่ปลอดภัย และมอบแพลตฟอร์มที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อให้พวกเขาสามารถประกอบอาชีพได้

“ผมต้องการพวกเขาจริงๆ และพวกเขาก็อยู่ตรงนั้น” นักเตะวัย 17 ปีกล่าว “ผมไม่เคยผ่านเรื่องแบบนั้นมาก่อน มันยากจริงๆ การที่พวกเขาสนับสนุนผมมันยิ่งใหญ่มาก”

“การมีพวกเขามันหมายความว่าผมสามารถกลับบ้านไปยังที่ที่ปลอดภัย พักผ่อน ฟื้นตัว และมีสมาธิกับสิ่งที่ผมต้องการจะโฟกัส”

แล้วคนแปลกหน้าจะสร้างความผูกพันที่อบอุ่นและไว้ใจได้อย่างไร ที่จะช่วยให้นักเตะหนุ่มสามารถเติบโตและประสบความสำเร็จในระดับสูงได้?

เมื่อ เบรนท์ฟอร์ด เปิดตัวอะคาเดมีใหม่อีกครั้งในปี 2022 พวกเขาได้สร้างโครงการครอบครัวอุปถัมภ์ที่ออกแบบมาเพื่อทำให้นักเตะที่เซ็นสัญญาจากนอกพื้นที่รู้สึกสบายใจและได้รับการสนับสนุนมากที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ เช่นเดียวกับโครงการริเริ่มที่ดำเนินการโดยสโมสรพรีเมียร์ลีกอื่นๆ ส่วนใหญ่

พวกเขาโพสต์โฆษณาบนโซเชียลมีเดียและผ่านตู้จดหมาย เชิญชวนให้ผู้คนสมัครเข้าร่วม เพื่อรับเด็กหนุ่มที่ต้องการความช่วยเหลือบนเส้นทางสู่ความยิ่งใหญ่

“การออกจากบ้านตอนอายุ 16 เป็นเรื่องที่น่ากลัว” มิเชลกล่าว “การอยู่กับพ่อแม่คือสิ่งที่คุณรู้จักมาตลอด แต่บางครั้งคุณต้องเสียสละ”

“ทิฟฟ์และสตีฟเป็นคนที่น่ารักที่จะอยู่ด้วย ตอนที่ผมมาถึงครั้งแรก พวกเขาบอกกฎเกณฑ์บางอย่างให้ผมรู้ ว่าพวกเขาต้องการให้ผมเป็นอย่างไรในบ้าน ตอนนี้พวกเขาสนับสนุนผมในทุกสิ่ง”

“เมื่อเร็วๆ นี้ผมได้เล่นที่สนาม GTech กับทีม U-21 และพวกเขาก็ถามทันทีว่าพวกเขาจะมาดูได้ไหม นั่นแสดงให้เห็นว่าพวกเขามุ่งมั่นแค่ไหน”

“เมื่อไหร่ก็ตามที่มีอะไรอยู่ในใจ ผมรู้สึกว่าผมสามารถแสดงออก คุยกับพวกเขา และเปิดใจได้ และพวกเขาก็รับฟัง พวกเขาเป็นเหมือนพ่อแม่อีกคนของผมอย่างแน่นอน”

การเป็นครอบครัวอุปถัมภ์อาจเป็นกระบวนการที่ยาวนาน และมีการวางแผนมากมายในการจับคู่นักเตะกับคนที่เหมาะสม

“เมื่อครอบครัวสมัคร เราจะมองหาจุดที่อาจเป็นสัญญาณอันตราย รวมถึงลักษณะที่อาจเป็นประโยชน์” ราเชล อาเบเบรส ผู้ประสานงานครอบครัวอุปถัมภ์ของ เบรนท์ฟอร์ด กล่าว

“ฉันพัฒนาเซนส์ตามธรรมชาติได้ ฉันสามารถเข้าไปในบ้านและรู้ได้อย่างรวดเร็วว่ามันจะรู้สึกอบอุ่นสำหรับนักเตะหรือไม่”

“เราดูแรงจูงใจของพวกเขาและจัดทำรายงานที่แข็งแกร่งมาก ซึ่งเป็นไปตามแนวทางการอุปถัมภ์ส่วนตัว มันเข้มงวด”

“เรามีกระบวนการจับคู่ ผมจะได้รู้จักนักเตะและเข้าใจว่าเขาจะเข้ากับใครได้ดี นักเตะบางคนจะระบุสิ่งที่พวกเขาต้องการหรือไม่ต้องการ เช่น สัตว์เลี้ยง”

“ส่วนใหญ่มันได้ผล เด็กชายส่วนใหญ่ในฤดูกาลนี้ตัดสินใจอยู่กับครอบครัวอุปถัมภ์ต่อไป แม้ว่าพวกเขาจะมีโอกาสย้ายออกไปเช่าอพาร์ตเมนต์ของตัวเองก็ตาม”

หน่วยครอบครัวอุปถัมภ์บางหน่วยประกอบด้วยส่วนผสมของวัฒนธรรม

โบนีและเนท โอกุนเบมี สองนักเตะจากอะคาเดมีที่อาศัยอยู่กับทิฟฟานีและสตีฟ เกิดในอังกฤษ แต่มีเชื้อสายไอวอรี่โคสต์และไนจีเรียตามลำดับ

ทั้งคู่ได้พยายามทำความเข้าใจและยอมรับความแตกต่างระหว่างตนเองและเด็กชายสองคนที่อาศัยอยู่กับพวกเขา

“มันเป็นแค่การเรียนรู้และเปิดรับสิ่งที่มีอยู่” ทิฟฟ์กล่าว “ในช่วงเริ่มต้น เราทุกคนจะพูดคุยกันเรื่องศาสนา การเมือง วัฒนธรรม ฉันต้องการให้พวกเขารู้สึกมีความสุขและปลอดภัย

“พวกเขาได้แนะนำวัฒนธรรมของพวกเขาให้เรารู้จัก และเราพยายามเสนออาหารที่แม่ของพวกเขาจะทำให้ พวกเขา ผมพยายามทำข้าวโจลอฟ”

“ลูกๆ ของผมออกจากบ้านไปแล้ว และผมคิดถึงพวกเขา แต่ตอนนี้ผมมีคนที่นี่ที่ผมสามารถดูแลได้ การมีคนหนุ่มสาวอยู่รอบตัวทำให้คุณเป็นหนุ่มเป็นสาว”

บางสโมสรหลีกเลี่ยงแนวทางครอบครัวอุปถัมภ์ โดยเลือกใช้ระบบหอพัก ซึ่งนักเตะอาศัยอยู่ด้วยกันในหอพักในทรัพย์สินของสโมสร ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ La Masia ของบาร์เซโลนา

“มีจุดแข็งและจุดอ่อนของทั้งสองแบบ” แซม เบย์ฟอร์ด หัวหน้าฝ่ายปกป้องของอะคาเดมีของ เบรนท์ฟอร์ด กล่าว

“เหตุผลที่เราเลือกใช้แบบจำลองของเราคือ เราต้องการให้นักเตะได้พักผ่อนอย่างแท้จริง การแยกทางภูมิศาสตร์และจิตใจ แทนที่จะอยู่และนอนข้างเพื่อนร่วมทีมที่พวกเขาฝึกซ้อมด้วยกันมาทั้งวัน”

วัยรุ่นเป็นช่วงเวลาสำคัญสำหรับการพัฒนาส่วนตัว ร่างกาย และเทคนิคในนักฟุตบอลหนุ่ม หากทำถูกต้อง การจัดการสถานการณ์ที่อยู่อาศัยของนักเตะอะคาเดมีสามารถผลักดันพวกเขาไปข้างหน้าได้

ตั้งแต่อายุ 15 ปี ธีโอ วัลคอตต์ใช้เวลาสองปีอาศัยอยู่ที่ Darwin Lodge หอพักที่ดำเนินการโดยเซาแธมป์ตันจนถึงปี 2010 ซึ่งอดีตกองหน้าทีมชาติอังกฤษให้เครดิตว่าช่วยสนับสนุนอาชีพที่ประสบความสำเร็จของเขา

วัลคอตต์อาศัยอยู่ที่ Lodge ร่วมกับนักเตะอย่าง Adam Lallana, Nathan Dyer และ Leon Best และแชร์ห้องนอนกับ Gareth Bale ผู้ชนะ Champions League ห้าสมัย

“ผมพบว่าการอยู่รอบๆ นักเตะคนอื่นๆ ตลอดเวลาเป็นเรื่องยากจริงๆ ในตอนแรก” อดีตกองหน้าของ อาร์เซนอล กล่าวกับ BBC Sport “แต่สภาพแวดล้อมถูกสร้างขึ้นให้เหมือนกับว่าคุณอยู่ในบ้านที่แท้จริง”

“เมื่อคุณมีนักเตะเก่งๆ มากมายในกลุ่มอายุเดียวกันอยู่รอบๆ ตัวคุณอย่างต่อเนื่องทุกวัน คุณสามารถป้อนข้อมูลซึ่งกันและกัน โดยเต็มใจที่จะทำได้ดีด้วยกันเสมอ”

“บางครั้งผู้คนก็ทำตัวโง่ๆ คุณจะกลับมาบ้านและไฟทั้งหมดจะดับ และคุณจะรู้ว่าคุณกำลังมีปัญหาเพราะ Gareth และนักเตะคนอื่นๆ จำนวนมากจะรออยู่โดยสวมกางเกงในบนหัวและเอาหมอนทุบคุณ! คุณจะต้องพุ่งเข้าไปในห้องของคุณ แต่โชคดีที่ผมเร็ว”

“ให้พวกเราทุกคนอยู่ในห้องเดียวกันตอนนี้ มันเหมือนกับว่าเราเพิ่งเจอกันเมื่อวานนี้”

Darwin Lodge ดำเนินการมานานกว่าทศวรรษโดย Julia Upson ซึ่งดูแลนักเตะหนุ่มมากถึง 20 คนในแต่ละครั้ง และ Walcott และคนอื่นๆ อีกมากมายยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดด้วย

“99% ของเวลาที่ทุกคนเข้ากันได้ โดยคำนึงว่าพวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกัน ฝึกซ้อมด้วยกัน แล้วก็มีการแข่งขันด้วยกัน” Julia กล่าว “พวกเขาตลกและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาเสมอ”

“พวกเขาทุกคนได้รับการดูแลในระดับเดียวกัน ผมคิดว่าระบบนั้นเป็นความคิดที่ดีจริงๆ มิตรภาพที่พวกเขามีต่อกันนั้นดีมาก”

“ผมก็บอกได้มากหรือน้อยว่าใครจะประสบความสำเร็จในอาชีพ และใครที่จะไม่ จากวิธีที่พวกเขาปฏิบัติตัวที่บ้าน เปอร์เซ็นต์ของผู้ที่ประสบความสำเร็จนั้นน้อยมาก อาจจะ 2-3%”

“เมื่อเด็กชายคนหนึ่งถูกปล่อยตัว ผมรู้สึกเศร้ามาก ความปรารถนาเดียวของผมคือพวกเขาจะเป็นคนดีในทุกด้านของชีวิต”

นักเตะหนุ่มบางคนเซ็นสัญญาจากต่างประเทศ ซึ่งนำเสนอความท้าทายที่อาจเกิดขึ้นมากยิ่งขึ้นเกี่ยวกับความคิดถึงบ้านและความยากลำบากในการปรับตัว

“ในตอนแรกมันรู้สึกแตกต่างมาก แต่หลังจากนั้นไม่นานมันก็กลายเป็นชีวิตปกติของคุณ” Julian Eyestone ผู้รักษาประตูวัย 19 ปี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการจัดทีมชุดใหญ่ของ เบรนท์ฟอร์ด กล่าว

เขาอาศัยอยู่กับคู่สามีภรรยาและลูกเล็กสามคนใน Ascot หลังจากย้ายไปสโมสรจาก Dallas, Texas ในปี 2024

“สำหรับพวกเขา ผมเหมือนพี่ชายคนโตของพวกเขา พวกเขาต้องการเล่นฟุตบอลในสวนสาธารณะ หรือบาสเก็ตบอลในโรงรถ และพวกเขาเริ่มมาหาผมด้วยการทะเลาะวิวาทและการต่อสู้ของพวกเขา หนึ่งในนั้นเป็นผู้รักษาประตูตัวน้อยที่ เบรนท์ฟอร์ด เสียเอง ซึ่งดีมาก”

“ตั้งแต่วันแรกที่ผมอยู่กับครอบครัวนั้นจนถึงวันสุดท้าย ผมก็สามารถมีสมาธิกับฟุตบอลของผมได้ และไม่ต้องเสียใจเรื่องอะไรอีก”

“ตอนนี้ผมอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง แต่เรายังคงติดต่อกัน และผมซื้อของขวัญให้พวกเขาทุกคนและใช้เวลาช่วงคริสต์มาสกับพวกเขาเมื่อปีที่แล้ว”

ความลึกซึ้งของความผูกพันที่ครอบครัวอุปถัมภ์และนักฟุตบอลหนุ่มมีร่วมกัน หมายความว่าความสัมพันธ์มักจะคงอยู่ไปไกลเกินกว่าจุดสิ้นสุดของอาชีพการงานของพวกเขา

“ถ้าผมได้สัญญาเป็นนักเตะอาชีพ เราจะดูว่าที่ไหนดีที่สุดสำหรับผมที่จะอยู่ ผมอยากจะอยู่กับ Tiff และ Steve ต่อ” มิเชลกล่าว

“แม้ว่าผมจะจากไป 100% เราก็จะติดต่อกันเสมอ พวกเขาทำเพื่อผมมากมาย และผมจะรู้สึกขอบคุณพวกเขาเสมอ” ผมต้องการพวกเขา และพวกเขาก็อยู่ตรงนั้น

การมีครอบครัวอุปภัมภ์ที่ดีเป็นเหมือนการมี “บ้าน” อีกหลังที่ช่วยให้เยาวชนเหล่านั้นสามารถเติบโตและพัฒนาตัวเองได้อย่างเต็มที่

ผมต้องการพวกเขา และพวกเขาก็อยู่ตรงนั้น